En de winnaar is.....

Dennis van Putten met zijn vraag over het olie boren in dictatoriale landen - hoe moet je daarin handelen als vooraanstaand hoog technologisch bedrijf? Dat is de winnende, lastigste vraag van de EthiekMarathon. Want van alles komt daarin samen. De wens om het aangename met het goede te combineren. Wat misschien niet mogelijk is. En laat je dan het goede of het aangename los? Werken met normen en waarden tussen verschillende culturen. Wat hou je aan? Hoe ga je daarmee om? Bestaat er zoiets als ethiek zonder vuile handen? Bestaat er zoiets als handel zonder vuile handen? En vele andere vragen.

EthiekZaak feliciteert Dennis van harte en nodigt iedereen uit mee te denken over de vraag:

Als hoogtechnologisch bedrijf win je grondstoffen in een land met een dictatoriaal regime:

Welke ethische vragen kom je tegen en welke principes zijn leidend voor je bedrijf om je handelswijze op een goede manier te verantwoorden?

?wie profiteert van de opbrengst?

?wat doet het regime met de inkomsten?

? in hoeverre is het bedrijf verantwoordelijk voor de bestemming van de inkomsten?

? wat is de taak van de internationale politiek in deze kwesties?

? en in hoeverre speelt de benzine-tankende consument een rol?

? zijn er zaken die in geen geval zouden mogen gebeuren?

? wat kan een positieve invloed van het bedrijf op het land zijn?

De onbeantwoorde vragen

24 uur lijkt veel, heel veel. En dan gaat zo'n marathon los en is het opeens weinig. Heel weinig. Te weinig in ieder geval om alle vragen te beantwoorden. Een aantal vragen zijn we dan ook niet aan toe gekomen:

• een werksituatie waarin veel wordt geroddeld en jij daar niet aan mee wilt doen. Maar dat niet meedoen betekent dat jij zelf in diskrediet wordt gebracht...hoe kies je daarin de goede weg?
• waar ligt jouw verantwoordelijkheid als werknemer als je baas in China produceert, terwijl bekend is dat in de fabrieken waarmee zaken wordt gedaan de arbeidsomstandigheden niet aan de westerse normen voldoen?
• Is het verantwoord dat wetenschappers in het huidige klimaat van veranderingen en complexiteit blijven vasthouden aan een zender dominante communicatie die vooral informatief en persuasief is, gericht naar een breed publiek waarbij ze het publiek vaak beschouwen als onwetend, inconsequent, manipulatief? Is dialoog niet een beter uitgangspunt waarbij wetenschappelijke kennis integreert met ervaringskennis, waarden en normen van de samenleving? En indien ja, waarom of wanneer zou dit dan BETER zijn? En hoe moet zo een dialoog er dan uitzien?
• Hoe kunnen bedrijven beginnen met het werken met ethiek in de praktijk? Begin je bij een code of juist bij bewustwording? En heb je wel een code nodig of is die toch zinloos als de bewustwording niet plaatsvindt (vertaling van een Engelse vraag).

Prachtige vragen. Met een duidelijk ethisch perspectief erin. Maar we zijn er niet aan toegekomen. Pakken we ze op? Maar natuurlijk. Alleen NU EVEN NIET, zeggen wij dan met een cup a soup in de hand. We geven er prioriteit aan om de marathon af te ronden, een boekje te publiceren over de marathon, het internationale netwerk van ethici te mobiliseren en om weer op acquisitiepad te gaan. Waarbij we overigens de derde vraag over de wetenschappers meenemen in een colloquium voor de TU Delft waarvoor het voorstel in de maak is. En de andere vragen: die nemen we mee naar de marathon van 2012!

Dat hebben we mooi weer gedaan.

Het recht op een leven zonder mening, kan dat?
Maarten van der Sande, TU Delft

Kunnen ja. Maar onze vraag: is dat dan een goed leven? En dat is waar ethiek om draait: het goede leven. En daarmee ben je de laatste vraag die wij beantwoorden. Kort, bondig. 3.35 uur. Bier. Proost!

How do I deal with my tolerance in the face of the intolerance of other people, e.g. regarding homosexuality?

a US teacher

Eminent Dutch philosopher prof. dr. Paul van Tongeren has described tolerance as having stamina with living with a problem: sticking with your own conviction and simultaneously allowing other peoples conflicting conviction. The book of Van Tongeren has as far as we know not been translated into English, however on the site Stand to Reason – www.str.org - we found some excellent articles on tolerance tolerating intolerance. Stick it out! And keep the tolerance dialogue going!

Wij, dames van Stichting Sukuma Wiki, hebben twee ethische vragen voor jullie, die te maken hebben met ons weeshuis in Ukunda, Kenia (bij Mombasa). Beetje context: we willen in een tijdsbestek van een paar jaar (2016) toewerken naar een zelfstandig weeshuis, dat zichzelf kan bedruipen. Daarvoor is het nodig actie te ondernemen en eigen initiatief te zien bij de Mama en het bestuur van het weeshuis: Peacefull Orphanage. Dat lukt maar moeilijk en dat is dan weer niet vreemd, het blijft Afrika en wij zijn natuurlijk ontzettend Europees en doelgericht in onze acties en communicatie. Voor het op eigen benen krijgen van het weeshuis denken we aan het inzetten van vrijwilligers, ofwel om te bouwen aan een zelfstandig weeshuis, ofwel als bron van inkomsten als educatief programma voor vrijwilligers. Maar: dat gaat niet zomaar en vergt oprganisatie. De huizige bezoeken ana het weeshuis betalen we zelf, maar als dat frequenter wordt gaat dat gewoonweg niet meer.

Tweede punt is dat een aantal van de kinderen in het huis tegen de 18 jaar oud zijn (en soms al daarboven). Ze hebben veelal echter nog niet de basisschool of middelbare school afgemaakt. In Kenia mogen in een erkend weeshuis eigenlijk geen kinderen van boven de 18 worden meegeteld, die worde n geacht voor zichzelf te kunnen zorgen. Maar ja, we willen ze ook niet zomaar op straat zetten, dus hebben we besloten om met ze te werken aan hun toekomstplannen, ze moeten per slot van rekening binnen afzienbare tijd wel op eigen benen kunnen staan. daarvoor voeren we gesprekken met ze en we vragen ze zelf te beargumenteren waarom ze een bepaalde opleiding willen volgen en daar dan het nodige voor te regelen. dat doen ze niet altijd, vaak heel laat en pas na heel vaak aandringen en dreigen met sancties (als je ons niets laat zien kunnen en willen wij niet betalen....).

Bovenstaande resulteert in onze volgende dilemma's:

Is het verantwoord om vrijwilligersreizen aan te bieden naar het weeshuis en waarbij de reis van de organisator wordt betaald door de vrijwilligers?

Is het verantwoord om de opleiding van een van de kinderen niet te betalen als ze de beloofde papieren niet tijdig opsturen (waardoor hun toekomstmogelijkheden gekortwiekt worden)?

We horen graag hoe jullie hierover denken!

Hartelijke groet en veel succes met jullie marathon!! Nog maar een paar uurtjes!

Claudia de Graauw, Eliane de Vilder, Marian Fransen-de Lange en Marian Kat-de Jong

EthiekZaak geeft jullie de volgende gedachten mee, om 3.15 uur maar de gedachten vorming begon net nadat wij Paul van Tongeren hadden gesproken en dat was behulpzaam voor jullie vraag!

1.   Is transparantie is hier de kern? Dan biedt inzicht in je financiën aan de vrijwilligers en maak het tot een keus.

2.   Vraag je binnen je projectgroep af of Nederlandse vrijwilligers daarheen moeten om het weeshuis te bouwen. Wellicht zit er een alternatief in (het gunnen van verantwoordelijkheid) aan de oudere wezen daar?

3.   Het papierwerk is een primair praktische aangelegenheid. Als gedachte: de verantwoordelijkheid neem je, maar die houdt op enig moment ook op.

4.   Al zijn de papieren niet op orde, dan is er nog steeds iets bereikt. Wat dan wellicht niet uit te drukken is in een diploma of een papiertje. Iets is beter dan niets?

5.   Elke keuze brengt een morele last met zich mee, bij al het goede en alle goede intenties komen ook zaken die je niet kunt realiseren. EthiekZaak adviseert: maak voor het omgaan met die morele last ruimte en zorg binnen je team van Stichting Sukuma Wiki

En voor de sponsorwerving: Organiseer een (ethiek)marathonnetje om de kosten te dekkenJ!

The Medical-Industrial Complex: What are sources of awareness of this complex in the bioethics community?

Cath University Korea

A new source is just occuring: the international NGO Bioethics without Borders, which Henk ten Have alerted us to today during our marathon. This brand new initiative is hosted by Duquesne University, the Center for Healthcare Ethics if we understood professor Ten Have correctly. Watch this brandnew initiative, that connects bio-ethicists around the globe!